Karimlan ng Anima

Salin ng “Dark Night of the Soul ni San Juan de la Cruz

mula sa Ingles nina Kieran Kavanaugh, OCD at Otilio Rodriguez, OCD.

Isinalin sa Filipino ni J. Vibar Nero

1. Isang madilim na gabi

 sa alab ng sabik na pagmamahal,

 —a, tanging biyaya!—

 ako’y palihim na lumabas,

 ang bahay ko ngayo’y ganap nang panatag.

2. Sa karimlan, at walang alinlangan,

 sa lihim na hagdan, nakabalatkayo,

 —a, tanging biyaya!—

 sa karimlan at kublihan,

 ang bahay ko ngayo’y ganap nang panatag.

3. Sa giliw ng gabing iyon,

 lihim, dahil lingid kaninuman,

 ni ako’y tumingin sa anuman,

 walang ibang ilaw o tanglaw

 liban sa alab ng aking puso.

4. Ako nito’y tinanglawan,

 higit sa liwanag ng katanghalian

 kung saan niya ako hinihintay

 —siya na kilala kong tunay—

 doon sa lunang tagpuan.

5. O gabing gabay!

 O gabing higit ang rikit sa bukanliwayway!

 O gabing pinag-isa

 ang Nagmamahal sa kanyang minamahal,

 ang minamahal ay naging Nagmamahal.

6. Sa pamumukadkad ng aking dibdib

 na tanging sa kanya ko lamang laan,

 doon nakahimlay siyang himbing

 at ako siya’y idinuduyan

 doon sa  ugoy ng abanikong sedar.

7. Nang humagod ang amihan mula sa kaitaasan,

 habang buhok niya’y aking sinusuklay,

 ang leeg ko nito’y sinugatan

 ng marahan niyang kamay,

 lahat ng pandama ko ay natigilan.

8. Iniwan ko at linimot ang sarili,

 nilatag ko ang mukha ko sa Mahal ko;

 tumigil ang lahat; umigpaw ako sa aking sarili,

 lahat ng alalahani’y isinaisantabi

 ibinaon sa hardin ng mga liryo.

Ithaca

Salin ng tulang-tuluyan ni C.P. Cavafy mula sa Ingles

Isinalin sa Filipino ni J. Vibar Nero 

Sa simula ng iyong paglalakbay patungo sa Ithaca,

ipagdasal mo na sana’y mahaba ang daan,

puno ng sapalaran, hitik sa kaalaman.

Huwag matakot sa mga Lestrygonian

at sa mga Cyclopes at sa bangis ni Poseidon.

Hindi mo sila masasabat sa iyong daan,

kung ang laman ng iyong isipan ay laging dakila, kung ang

iyong lawas at ang iyong diwa ay saling ng dalisay na adhika.

Hindi mo masasabat ang mga Lestrygonian,

ang mga Cyclopes at si Poseidon,

kung hindi mo sila pasan sa iyong kamalayan,

kung hindi niya sila sa iyo ipamamalay.

Ipagdasal mo na sana’y mahaba ang daan.

Na sana’y dumami ang umaga ng tag-araw,

na sana’y mapasok mo ang mga bagong daungan

nang may kakaibang kasiyahan at kagalakan!

Dumaan sa mga pook-pamilihan ng Phoenicia,

at mamili ng magagarang gamit, mga perlas

at mga alahas, at mga pabangong kahalihalina.

Dalawin ang mga punong-abala ng kalunsuran ng

Ehipto, nang matuto at matuto sa mga paham.

Sa tuwina’y ikintal ang Ithaca sa iyong isipan.

Ang iyong pinakalayon ay ang makarating doon.

Gayunman huwag madaliin ang paglalakbay.

Mabuting patagalin ito nang maraming taon;

at kahit umangkla ka pa sa isla kung matanda na,

dala ang lahat ng yaman na iyong nalikom habangdaan,

di ka na aasa pang bibigyan ka ng yaman ng Ithaca.

Ipinagkaloob sa iyo ng Ithaca ang magandang paglalakbay.

Kung wala siya wala ka sana sa landas na iyong tinahak.

Ngunit wala na siyang anupamang maiaalay sa iyo.

At kung madatnan mong siya’y dukha, hindi ka nilinlang ng Ithaca.

Sa di-masukat na dunong na iyong nakamtan,

sa lalim ng iyong karanasan,

Tiyak na malinaw na sa iyo ngayon ang halaga ng Ithaca.

Minimithi

Humayo ka, aking diwa

sa mundong kaloob ng Tadhana;

h’wag mong ipagkait ang biyaya

kahit ka na mag-andukha.

            Dito hanapin mo ang Maylikha

            sa mataas at mababa

            kahit iaw ay mawala

            h’wag mo itong ipagluksa.

Kung makita mo ang wala

kalooba’y huwag masisira

pagkat sa meron ay wala

at sa wala, may hiwaga.

Humayo ka, aking diwa,

tuusin mo ang hiwaga;

huwag ka lang mabibigla

kung salat ka sa unawa.

            Sa daigdig walang ganap,

            kung mayroo’y walang hirap;

            kaya tayo nagsisikap

            pagkat Siya’ng ating hangad.

Akitin mo ang di-ganap

sa gayumang halimbawa;

ikaw muna ang gumawa

at susunod silang lahat.

Humaya ka, aking diwa,

sa Kanya ka mamayapa.

Humayo ka, aking diwa,

umawit ka ng salamat.

Magsaya ka at magalak

pagkat ika’y Kanyang likha.

©1980  J. Vibar Nero
29 Marso 1980

Huli Na Nang Mahalin Kita!

Sipi sa The Confessions of St. Augustine. Aklat IX at X. passim

Isinalin sa Filipino ni J. Vibar Nero. 

Huli na nang mahalin Kita, O Gandang walang maliw at para!

Huli na nang Kita’y mahalin! At isiping  sa tuwina Ika’y nasa

akin lamang, at ako, pagkatapos maglagalag sa labas,

kung saan-saan Kita hinanap!—

Tinanong ko ang sangkalupaan, at ang sabi niya sa akin:

“Hindi ako ang iyong hinahanap”; at katulad din ang tugon

ng sangkinapal ng santinakpan.

Tinanong ko ang dagat, ang kanyang mga abismo

at lahat ng sa kanya’y nakatira, at ang sabi nila:

“Hindi kami ang iyong Diyos; hanapin mo sa itaas”.

Tinanong ko ang balinong habagat at amihan,

at ang ihip ng lahat ng hangin sa akin:

“Nagkamali si Anaximenes, hindi ako Diyos”. 

Tinanong ko ang kalangitan, ang araw, ang buwan,

ang mga bituin, at ang sabi nila sa akin:

“Hindi kami ang Diyos na iyong hinahanap”.

At sinabi ko sa lahat ng nakatayo sa labas ng pintuan

ng aking kamalayan: “Inamin ninyong lahat na hindi kayo

ang aking Diyos, sabihin ninyo ngayon sa akin kung sino

Siya”. At koro nilang sinabi: “Siya ang lumikha sa amin”.

Tinanong ko sila sa paraan ng aking mga lunggati,

at tumugon sila sa paraan ng kanilang ganda at yumi.—

Hayaang ang hangin at dagat at lupa ay maumid!

Hayaang ang tao ay manahimik sa kanyang diwa!

Hayaang igpawan niya ang kanyang kataga; sapagkat

higit sa lahat ng wika ng mga tao o ng mga anghel, Siya,

na binibigkas ng sangkinapal, ipinauulinig ang Sarili;

Kung saan nagtatapos ang mga hiwatig at mga hulagway

at mga tayutay, doon nagsisimula ang walang-hanggang

Karunungan….

At narinig ng bingi kong tainga ang Iyong tawag;

Naaninag ng mata kong bulag ang ningning ng Iyong sinag;

Nalanghap ko ang Iyong samyo, at ibig kong sa Iyo tumulad;

Ngayong Kita’y kilala na, di na Kita kailanman iwawalat;

Ako’y binago mo, ngayo’y nag-aalab sa Iyong panatag.

Sa ating pagkikita, lahat ng aking dalamhati at pagal

mapapalitan ng ginhawa at galak.

 DAPITHAPON SA BATANES / Kuha ni Lita Asis-Nero

 

O Diyos, Mahal Kita

Salin ng panalanging O Deus, Ego Amo Te ni San Francisco Javier, S.J.

Isinalin sa wikang Ingles ni Gerard Manley Hopkins, S.J.

Isinalin sa wikang Filipino ni J. Vibar Nero.

O Diyos, labis kitang mahal—

Di dahil umaasa ako na may langit

O kaya’y natatakot na di-magmahal

At masugba sa apoy na walang param.

Ikaw, ikaw, Hesus, ang sa akin ay

Nag-abot ng kamay at nag-alay ng buhay.

Alang sa akin, tiniis Mo ang lahat ng pako,

Sibat,panunuya at sampal sa mukha,

Di-mabilang na hapis, pawis at sakit

At hirap, kahit kamatayan, lahat para sa akin.

At batid Mong ako’y makasalanan!

Hesus, bakit hindi kita mamahalin

Gayung ako’y Iyong minamahal?

Hindi dahil sa langit, ni sa pag-iwas

Sa apoy kaya Ika’y aking iniibig.

At hindi sa anumang gantimpala,

Kundi sa paraan ng pagmamahal

Na ginawa Mo para sa akin

Mahal kita at laging mamahalin.

Para sa anupang dahilan,

Panginoon, dapat kitang mahalin?

Dahil Ika’y aking hari at aking Diyos.

Amen.

bihag ng pag-ibig

Salin ng sonetong Al Cristo Crucificado ng Di-kilalang May-akda.

Isinalin sa Filipino ni J. Vibar Nero.

Kay Kristong Nakapako sa Krus

o aking Diyos, kaya kita iniibig;

at hindi ang sumpang impiyerno

ang pipigil sa aking pang-iinis.

Ikaw mismo, Panginoon, ang sa aki’y

bumighani: nakapako sa krus, hinamak,

katawang puno ng sugat; binihag ako

ng iyong kamatayan at mga paglibak.

Binihag ako ng labis na pag-ibig

kayat iibigin kita kahit walang langit,

matatakot sa ‘yo wala mang impiyerno.

Hindi na kailangan ang anupa para

mahalin ka, anuman ang mangyari,

mahal kita at mamahalin sa tuwina.

Larawan ni Kristo, yakap ni Maria, sa Krus.

Kuha ni Jing A. Karaos. Inedit ni J. Vibar Nero.

layag-buwan

Kailangang sumakay sa buwan upang maabot ang tala.
Guhit ni J. Vibar Nero 1979

33. (sa parang)

Aniya sa mga walang kaibigan:

 

sa luntiang parang

maraming halaman—

ang kanilang ganda

ay nasa ugnayan.

 

©1976  J. Vibar Nero
Dawit ng Musmos: Panata ng Bata. Lumang Kwaderno ni J. Vibar Nero

tanaw-buhay

Ikaw ang iyong pagtanaw sa buhay.
Guhit ni J. Vibar Nero 1979

32. (ang madla)

Ulat ng ibon tungkol sa mga tao:

 

 

mayro’ng tumatakbo;

mayro’ng gumagapang;

mayro’n namang istatwa lang.

mayro’ng lumilisan;

mayro’ng dumaratal;

mayro’n namang naghihintay.

mayro’ng dukha;

mayro’ng sakim;

ang karamihan ay namamatay.

mayro’ng malupit;

mayro’ng mabait;

ang karamihan ay walang pakialam.

mayro’ng nasisiyahan;

mayro’ng hindi—

mukha nila’y inutangan.

halakhak sa hapon;

luha sa umaga;

paglatag ng gabi’y nakahiga.

aniko, sandali lang;

ngunit ni isa ma’y walang pakialam!

©1976  J. Vibar Nero
Dawit ng Musmos: Panata ng Bata. Lumang Kwaderno ni J. Vibar Nero